III 18

Faune, Nympharum fugientum amator

(Strofa saficka mniejsza)

Faunie, co gonisz pierzchające Nimfy,
przez me dziedziny i słoneczne pola
przybądź łaskawie i odwiedź też proszę
          moje zwierzątka,

bo na ofiarę składam jednoroczne koźlę
i w dzbanie, co Wenery towarzyszem,
win nie zabraknie, a ołtarz pradawny
    dymi kadzidłem.

Bydło się cieszy ziołem rozmaitym,
gdy powracają twe grudniowe nony;
ludzie na błoniach świętują beztrosko
    z wołem leniwym;

wilk błądzi pośród nietrwożnych jagniątek,
las tobie liście pomierzwione strąca,
rolnik ochotnie w twardą ziemię bije
    trzy razy stopą.

Horacy
w tłumaczeniu Andrzeja Lama

II 10

(Do Licyniusza)

Rectius vives, Licini, neque altum

(Strofa saficka mniejsza)

Lepiej uczynisz, Licyniuszu drogi,
ani nie płynąc na otwarte morze,
gdy burz się lękasz, ani się zbliżając
   do stromych brzegów.

Kto złoty sobie upodobał umiar,
ten się uchroni przed nikczemną nędzą
i przed zawiścią, która zawsze ściga
   bogate dwory.

Częściej wiatr targa sosną, gdy ogromna,
dotkliwiej pada wyniosła wieżyca
i w gór najwyższych obnażone szczyty
   biją pioruny.

Ufa w nieszczęściu, lęka się, gdy losy
zmienną koleją łaskawość okażą,
rozumne serce: skraca gnuśne zimy
   Jowisz, a wreszcie

precz je przegania; jeśli dziś zła chwila,
to się odmieni: czasem lutnią budzi
Apollo Muzę milczącą, nie zawsze
   łuk swój napina.

Wśród niepowodzeń bądź śmiały, stań mężnie
w szranki, a zatem z rozwagą tym większą,
gdy wiatr przyjazny nazbyt, pomnij zwinąć
   wydęte żagle.

Horacy
w tłumaczeniu Andrzeja Lama